Spotkanie z traumą | perspektywa sztuki i psychoterapii

prowadzenie: Maciej Duda
udział biorą: Aleksandra Kubiak, Melisa Maras, Mira Marcinów
_________

Trauma jest terminem, który obecnie przechodzi inflację. Jest eksploatowany na wielu polach naszych doświadczeń: osobistych i instytucjonalnych. Jego nadreprezentacja nie idzie jednak w parze ze wzrostem poznawczej wartości tego, co współcześnie łączone z traumą i traumatycznością. Zamiast pogłębienia obserwujemy raczej wypłycenie i rozmycie znaczeń tego metaforycznego i często abstrakcyjnie pojmowane terminu.
Nie będziemy jednak przyglądać się definicjom traumy, której grecki źródłosłów oznaczał „ranę”, „przebicie”, „uszkodzenie ciała”. Interesować nas będzie to, w jaki sposób przy pomocy różnych środków wyrazu opracowujemy to, co uznajemy za traumatyczne. Przyjrzymy się różnorodnym językom i formom, które są zdolne opisać, dotknąć, przedstawić, zrekonstruować psychofizyczne doświadczenia wynikające z doznanej, noszonej, żywej, ale i zrastającej się rany. Naszym celem nie będzie jednak psychoterapeutyzacja – nie mamy pewności, czy i jak różne formy sztuki są w stanie domykać procesy traumatycznych doświadczeń. Raczej przyjrzymy się temu, co nazywamy pracą rany (nie przepracowaniem), obejrzymy i dotkniemy różnych form ekspresji i opisu. Spróbujemy użyć różnych estetycznych kluczy, które pomagają nam otworzyć to, co zamknięte i uznać fakt, że to, co traumatyczne, jest częścią naszych doświadczeń, częścią tego, co uznajemy za naszą tożsamość lub naszą wielopokoleniowo (prze)noszoną historię. Zakładamy, że tytuł Spotkanie z traumą urealni się w trakcie planowanej dyskusji w budowaniu relacji i integracji, bo właśnie przez nie: przez spotkanie, integrację i relację trauma pracuje/odkrywa/ujawnia się w sztuce i łączy się z żywym, cielesno-estetyczno-psychicznym życiem.
_________
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury