Powsinoga - wernisaż wystawy

„Powsinoga” określa człowieka, który lubi wędrować z miejsca na miejsce, włóczyć się po okolicy, bez konkretnego celu. W Wadowicach w Beskidzie Małym, gdzie urodziła się autorka wystawy określenie to jest bardzo popularne i mające szczególne znaczenie kulturowe.
W ten sposób powstawały zdjęcia Urszuli Lisińskiej. Fotografka od lat wraca do Wisły-Czarnego i na Cienków, przemierzając pieszo ścieżki i szlaki turystyczne. Te miejsca ją zauroczyły! Jak sama mówi, są piękne i wciąż potrafią zachwycać, nie nudzą się, za każdym razem wyglądają trochę inaczej. Fotografie prezentowane na wystawie to efekt wędrówek w latach 2019-2025.
Z czasem jednak nawet najbardziej odległe i dzikie miejsca zaczynają się zmieniać. Na fotografiach można obserwować te przemiany. To nie tylko zapis krajobrazu, ale również ślad obecności człowieka, zmieniającego się klimatu i upływającego czasu. Natura nieustannie się przeobraża, a wraz z nią zmienia się miejsce, do którego fotografka wciąż powraca.
„Powsinoga” jest więc opowieścią o wędrowaniu, uważnym patrzeniu i powracaniu. O potrzebie bycia w drodze. Ale też o miejscu, które mimo zmian wciąż przyciąga i zachęca, by ruszyć dalej.
Wystawie Urszuli Lisińskiej towarzyszą fotografie uczestników pleneru fotograficznego przez nią zorganizowanego, który odbył się w październiku 2025 roku.
Autorami zdjęć są:
Bronisław Józefiok
Radosław Kopczyński
Katarzyna Fankidejska
Piotr Fankidejski
Izabella Pacek
Beata Praszczak
Tomasz Ziobro
Zdjęcia do wystawy wybrał Jacek Boczar.
Urszula Lisińska – ur. w 1972 r. w Wadowicach, z wykształcenia technik informatyk oraz magister zarzadzania i marketingu po Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Zawodowo od 1994 roku związana z branżą poligraficzną. Jako pracownik drukarni przyczyniła się do powstania licznych nagradzanych wydawnictw muzealnych i albumów fotograficznych. Mieszkanka Tychów od 1999 roku. Od 2017 roku należy do Tyskiego Towarzystwa Fotograficznego.
W 2017 brała udział w warsztatach fotografii sportowej organizowanych przez Tyską Galerie Sportu prowadzonych przez fotoreportera Grzegorza Celejewskiego. Dzięki zdobytej tam wiedzy fotografowała zawody sportowe, współpracując głównie z Kobiecym Klubem Sportowym „Polonia Tychy”, ale także mecz GKS Tychy i zawody biegowe (jako wolontariusz w tyskim „Parkrunie”).
Za sportowe zdjęcia otrzymała m.in.:
• wyróżnienie w konkursie fotograficznym „Emocje” (SDK „Tęcza” TSM Oskard, 2016)
• II miejsce w kategoria fotografów amatorów w Polskim Konkursie Fotografii Sportowej (2018)
Urszula Lisińska brała udział m.in. w wystawach zbiorowych i pokazach Tyskiego Towarzystwa Fotograficznego, z którym jest związana do dzisiaj
Najważniejsze wystawy:
• 2019 plenerowa wystawa w rocznicę wejścia Polski do Unii Europejskiej (Plac Baczyńskiego w Tychach)
• 2019 16. Rybnik Foto Festival slideshow pod tytułem „Spojrzenie”
• 2025 „Aparatki” wystawa fotografek Tyskiego Towarzystwa Fotograficznego (SDK „Tęcza” TSM Oskard Tychy oraz Dom Kultury w Gostyni)
• 2025 „Decydujący moment” wystawa zbiorowa członków TTF („Okno na kulturę” Galeria Gemini w Tychach)
• 2026 „MoRAWY” wystawa poplenerowa członków TTF (SDK „Tęcza” TSM Oskard Tychy)
Najbliżej jej do fotografii reportażowej i dokumentacyjnej, w których najważniejsze są autentyczność, emocje oraz uważna obserwacja rzeczywistości. W swoich zdjęciach chętnie zatrzymuje codzienne, często ulotne momenty – relacje między ludźmi czy drobne sytuacje, sytuacje które opowiadają większą historię. Nie szuka jedynie idealnych kadrów, ale przede wszystkim prawdy i atmosfery obecnej w danym miejscu i czasie. Często są to zdjęcia z podróży, krótkich wycieczek.
W ostatnich latach coraz ważniejszym elementem jej twórczości stała się również fotografia krajobrazowa. Przyroda jest dla niej nie tylko tematem, ale także przestrzenią do obserwowania światła, nastroju i zmieniających się pór dnia. Łącząc fotografię ludzi z fotografią miejsc, stara się uchwycić ich wzajemną relację oraz emocje, jakie wywołuje konkretna przestrzeń.
Jej fotografie często charakteryzują się spokojem, nostalgią i subtelnym romantyzmem. Można odnaleźć w nich również nutę swojskości i sielskości – zainteresowanie prostotą, codziennością, bliskością natury oraz tym, co znajome i pozornie zwyczajne. Lubi fotografować momenty, które mają w sobie ciszę i pewną niedopowiedzianą historię. Jej sposób patrzenia jest uważny i wrażliwy, a fotografie często stają się próbą zatrzymania nastroju, wspomnienia lub emocji związanych z konkretnym miejscem i chwilą.