Paweł Madejski - Moja droga do fotografii. Spotkanie autorskie.

Name: Paweł Madejski - Moja droga do fotografii. Spotkanie autorskie.
Start: 2026-01-24T18:00:00+01:00
Location: ul. Edmunda Bałuki 24/9a, 70-407 Szczecin, Poland (domofon 91)

Schedule

Sat, 24 Jan, 2026 at 06:00 pm

UTC+01:00

Location

ul. Edmunda Bałuki 24/9a, 70-407 Szczecin, Poland (domofon 91) | Szczecin, ZP

Zapraszamy na pierwsze w tym roku spotkanie autorskie z cyklu "Moja droga do fotografii".
Paweł Madejski - inżynier, geodeta, fotogrametra. Polarnik, podróżnik, fotograf i rowerzysta. Obecnie najlepszy specjalista od rozpoznawania drzew i krzewów w Szczecinie.
Paweł Madejski
Urodziłem się. 20 czerwca 1950 r w Brzegu (woj.opolskie).
Szkołęśrednią - Technikum Geodezyjne ukończyłem w Opolu.
Zafascynowany fotogrametrią studiowałem Geodezję Inżynieryjno-Przemysłową na Wydziale Geodezji AGH. W trakcie studiów aktywnie uczestniczyłem w studenckim ruchu naukowym. Byłem szefem Koła Naukowego Fotogrametrii. Wielokrotnie brałem udział w studenckich obozach naukowych. Uczestniczyłem w pomiarach Jaskini Czarnej w Tatrach. Byłem jednym z organizatorów i uczestników I Wyprawy BARI, prowadzącej inwentaryzację zabytku w Fes, w Maroku dla UNESCO.
Po ukończeniu studiów rozpocząłem pracę jako asystent w Zakładzie Fotogrametrii Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej AGH.
Zmuszony okolicznościami przerwałem karierę akademicką i rozpocząłem pracę w Okręgowym Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym w Szczecinie. Kierowałem wdrożeniem fotogrametrycznego opracowania mapy zasadniczej. Prowadziłem i nadzorowałem wiele prac z zakresu fotogrametrii i teledetekcji wykonywanych w ścisłej współpracy z naukowcami WGGiP AGH, Politechniki Gdańskiej i Uniwersytetu Szczecińskiego.
W 1983 r korzystając z technik fotogrametrycznych badałem prądy morskie w rejonie Polskiej Stacji Polarnej w Zatoce Hornsund na Spitsbergenie.
W 1987 r uczestniczyłem w XI Wyprawie Antarktycznej PAN i prowadziłem fotogrametryczny pomiar prądów morskich w Cieśninie Bransfielda. Uczestniczyłem w pracach rekonesansowych przed założeniem hiszpańskiej bazy antarktycznej. Byłem autorem fotogrametrycznej mapy okolic bazy, w zatoce Johnson Bay, wyspy Livingstone.
W 1990 byłem kierownikiem XIV Wyprawy Polskiej Akademii Nauk do Stacji im H.Arctowskiego.
Choć wiele lat minęło od mojego pobytu w Arktyce i Antarktyce to sprawy polarne wciąż są mi bliskie. I bliskie są również kontakty ze spotkanymi tam ludźmi. Zawiązane w trudnych polarnych warunkach przyjaźnie i kontakty żywe są do dziś. W miarę możliwości co roku uczestniczę w towarzyskim spotkaniu polarników w wigilię rocznicy otwarcia Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego. Uczestnikami są zarówno najstarsi założyciele i pierwsi zimujący, uczestnicy kolejnych wypraw, jak i najmłodsi bezpośrednio po powrocie z wyprawy.
Dwukrotne zimowanie w Antarktyce w dużym stopniu wpłynęło na moje spostrzeganie ludzi i świata.
Po zmianach politycznych w 1989 rozpocząłem działalność gospodarczą nie związaną z wyuczonym zawodem. Od 1991 roku do końca 2019 roku razem z żoną Iwonką prowadzilismy sklep sportowy.
Doczekałem w nim emerytury.
Choć od wielu lat daleko mi od zawodu, to na początku lat 90-tych zdarzyło mi się przez jeden rok prowadzić wykłady z kartografii na Uniwersytecie Szczecińskim. W 2007 pomagałem przy pomiarach GPS tatrzańskich szczytów.
Od chwili zmiany mieszkania i wyprowadzenia się na obrzeża Szczecina moim podstawowym środkiem lokomocji stał się rower. Zarówno do celów transportowych jak i rekreacyjnych. Z grupą rowerowych znajomych poznałem wiele interesujących miejsc wokół Szczecina. Potem ruszyłem dalej. W 2016 rowerem z Krakowa do Kościelisk na spotkanie absolwentów moje go rocznika ze studiów na AGH. Potem na obrzeżu Tatr, na dostępnych szlakach. W poszukiwaniu najładniejszej panoramy Tatr przez Gubałówkę. Gliczarowy i Czarną Górę aż po Chochołów a w końcu i rowerowy objazd wokół Tatr. W 2017 roku rowerem wracałem przez cały miesiąc ze spotkania w Regietowie do Szczecina. Miałem szczęście zawadzić swoimi stopami o każdy z kontynentów, teraz (rowerembezpośpiechu.pl ) próbuję odwiedzić urokliwe zakątki Polski leżące poza głównymi trasami turystycznymi.
Kilka lat temu, żeby nauczyć swoje wnuki rozpoznawania drzew i krzewów, zacząłem się im sam wnikliwie przyglądać, fotografować, rejestrować istotne cechy, zaznaczać położenie. W rezultacie, po dwóch latach, w Systemie Informacji Przestrzennej miasta Szczecina zaakceptowano tworzoną przeze mnie mapę ciekawych obiektów dendrologicznych szczecińskich parków. (geoportal.szczecin.pl profil Drzewa i krzewy Szczecina). Tak więc po latach, znów wróciłem do tworzenia map choć zupełnie inaczej.
W ciągu kilku ostatnich lat rozpocząłem prowadzenie spacerów z rozpoznawaniem drzew i krzewów. Ponad dwie setki takich spacerów już się odbyło. Początkowo po parkach i cmentarzach Szczecina, później również po zbudowanych kilkadziesiąt lat temu osiedlach a teraz po dowolnych zalesionych terenach czy to Szczecina czy jego okolic.
Od dłuższego czasu uczestniczyłem w spotkaniach STF, a od grudnia 2024 formalnie jestem jednym z członków Towarzystwa.
Zapraszamy na fotograficzną opowieść.