,,Odbicia niepamięci" - wernisaż Małgorzaty Rity Kowalskiej

Name: ,,Odbicia niepamięci" - wernisaż Małgorzaty Rity Kowalskiej
Start: 2026-06-20T18:00:00+02:00
Location: ul.Dominikańska 7, 20-111 Lublin, Poland

Schedule

Sat, 20 Jun, 2026 at 06:00 pm

UTC+02:00

Location

ul.Dominikańska 7, 20-111 Lublin, Poland | Lublin, LU

„Odbicia niepamięci” to autorska wystawa Małgorzaty Rity Kowalskiej, stanowiąca refleksję nad pamięcią, tożsamością oraz ulotnością doświadczeń. Prezentowane prace łączą elementy sztuki współczesnej z osobistą narracją artystki, tworząc wielowymiarową opowieść o człowieku i jego relacji z przeszłością.

Wernisaż będzie miał formę otwartego spotkania z artystką, połączonego z prezentacją prac, rozmowami o sztuce oraz możliwością bezpośredniego kontaktu z twórcą. Dodatkowym elementem wydarzenia będzie występ gościa specjalnego -Mariusza Migałki, który zaprezentuje swój repertuar muzyczny na żywo.

Wydarzenie skierowane jest do szerokiego grona odbiorców – zarówno miłośników sztuki, jak i osób poszukujących inspirujących doświadczeń kulturalnych.

Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny.

Odbicia niepamięci
Wystawa Odbicia niepamięci to próba wejścia w przestrzeń, w której pamięć traci swoją linearność, a obrazy stają się echem tego, co nigdy nie zostało w pełni zapisane. Prezentowane prace – balansujące pomiędzy abstrakcją, figuracją i symboliką – nie opowiadają historii wprost. Raczej odsłaniają jej ślady: fragmenty, napięcia, powidoki.
Artystka operuje językiem malarskim jako narzędziem archeologii wewnętrznej. Warstwy farby układają się jak osady pamięci – jedne intensywne i wyraźne, inne niemal starte, jakby celowo wycofane z widzialności. W tych obrazach figura często wyłania się i zaraz zanika, jak wspomnienie, którego nie jesteśmy pewni. Abstrakcyjne struktury z kolei działają jak tło emocjonalne – nieuchwytne, lecz odczuwalne.
Symbolika obecna w pracach nie prowadzi do jednoznacznych interpretacji. Przeciwnie – otwiera przestrzeń dla indywidualnego doświadczenia widza. Znaki, gesty, powtarzające się motywy funkcjonują jak język snu: znajomy, lecz nie do końca zrozumiały. To, co widzimy, jest jednocześnie tym, co pamiętamy – i tym, co zostało zapomniane.