JAZZ STANDARDS | Butoh Dance Musical & Theater by Quantum Body — 4 Shows Only

Name: JAZZ STANDARDS | Butoh Dance Musical & Theater by Quantum Body — 4 Shows Only
Start: 2026-03-25T21:00:00+02:00
End: 2026-03-25T22:45:00+02:00
Location: Σκηνή Brecht-2510

Schedule

Wed Mar 25 2026 at 09:00 pm to 10:45 pm

UTC+02:00

Location

Σκηνή Brecht-2510 | Athens, AT

JAZZ STANDARDS | Butoh dance musical & theater
ΜΟΝΟ για 4 παραστάσεις
Τα εισιτήρια συστήνεται να κλειστούν έγκαιρα.
15 butoh performers επί σκηνής, σε μια extravagant αλλά απολύτως ανεξάρτητη παραγωγή.
Η Quantum Body γιορτάζει 10 χρόνια παρουσίας με ένα έργο-ρίσκο που επιχειρεί να μετακινήσει τα όρια της σύγχρονης εναλλακτικής σκηνής της Αθήνας.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
📍 Σκηνή BRECHT-2510 | 3ης Σεπτεμβρίου 38, Αθήνα (μετρό Ομόνοια)
🗓 Τετάρτες του Μαρτίου | 21:00 αυστηρά
Προσέλευση έως 20:45
Είσοδος θεατών 10’ πριν την έναρξη
🎟 Εισιτήρια: 15€ προπώληση | 12€ μειωμένο | 17€ ταμείο
👉 https://www.ticketservices.gr/event/jazz-standards-butoh-dance-musical-theater/
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Πώς μπορεί να συνυπάρξει η Jazz μουσική και τα Standards με τη ριζοσπαστική, μεταμοντέρνα ιαπωνική τέχνη του Butoh;
Μια χοροθεατρική παράσταση σε μορφή musical,
πάνω στα jazz / bizarre μοτίβα που μας κυβερνούν και επαναλαμβάνονται από τη γέννησή μας.
Ζωή.Θάνατος.Ρόλοι.Οικογένεια.Πόλεμος.Έρωτας.Βία.Επιθυμία.
Jazz → jasm → spirit of jest → jism(σπέρμα, δύναμη, ζωτική ύλη)
Η λέξη jazz είναι από τις πιο αναζητημένες και αμφιλεγόμενες λέξεις της σύγχρονης αγγλικής γλώσσας. Ονομάστηκε «Λέξη του 20ού αιώνα» —κι όμως η προέλευσή της παραμένει θολή, άβολη, φορτισμένη.
Η jazz γεννήθηκε για να σπάσει τους κανόνες. Αναζήτησε την ελευθερία μέσα στον αυτοσχεδιασμό. Και τελικά απέκτησε τα δικά της Standards.
Αυτοσχεδιασμούς πάνω στη φόρμα.
Έτσι κι εμείς: ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ.
Αυτοσχεδιάζοντας πάνω στην αόρατη ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑ, θα παίξουμε ακριβώς τον αλγόριθμο, χωρίς να αμφιβάλουμε για ΤΙΠΟΤΑ.
Μέσα από άπειρες επαναλήψεις, η ύλη εξουθενώνεται.
Το ανοίκειο γίνεται γνώριμο. Το απροσδόκητο — μοτίβο.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ιδέα / Σκηνοθεσία / Χορογραφία / Μουσική επιμέλεια:Βίκυ Φίλιππα
Performers:
Aurelia Bardarou · Nikos Boukouvalas · Filippos Kyratzis · Giannis Oichaliotis · Panagiotis Panagiotopoulos · Vaggelio Papazisi · Barbara Spyropoulou · Maria Theocharopoulou · Nefeli Tsaparli · Stefanos Tsimpourlas · Stefania Vlachou · Konstantina Alexoudi · Safiya Juma · Roza Oikonomou · Evgenia Zisimou
Μουσική:
Η μουσική της παράστασης αποτελείται από jazz standards και μη πρωτότυπο υλικό, μπλεγμένο με πρωτότυπη μουσική και διασκευές από τον Αλέξανδρο Μήτρο και τη Βίκυ Φίλιππα και live sound design από τον Αλέξανδρο Μήτρο.
Φώτα: Δημήτρης Νικάς (αναλογικός)
Art Direction: Quantum Body Athens Butoh Dance Group
Φορέας υλοποίησης: QUANTUM BODY – Research & Creation Platform in Somatic and Performing Arts AMKE
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ
«Αυτή η παράσταση ΔΕΝ έχει Πρωτότυπη Μουσική.
Άλλη μία εκτέλεση. Επαν-εκτέλεση. Επαν-ΕΚΤΕΛΕΣΗ.
Με αυτή την παραδοχή ο “αλγόριθμος” δεν μπόρεσε να με κοροϊδέψει.
Και τότε βρήκα λίγο χρόνο να θελήσω με ευθύνη.
Να εξουθενώσω τη διάτασή μου�μέχρι την έξοδο. Προς όλες τις μεριές ταυτόχρονα.
Ένα συμπαγές σημείο.
Ω ακίνητο. Ω δονούμενο. Ω πολυπίθανο. Μια έκρηξη.»
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Butoh, κανονικότητα και η ενσώματη υπερέκθεση των κοινωνικών ρόλων
«Ακόμα και τα δικά σου χέρια, βαθιά μέσα στο σώμα σου, αισθάνονται ξένα σε σένα —και εδώ κρύβεται ένα σημαντικό μυστικό.»— Tatsumi Hijikata
Το butoh, όπως διαμορφώθηκε από τον Tatsumi Hijikata και τον Kazuo Ohno στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές του 1960, δεν συγκροτήθηκε ως μια τέχνη της «διαφορετικότητας» με τη σύγχρονη έννοια της ταυτότητας. Αντίθετα, αποτέλεσε μια ριζική ενσώματη κριτική προς την κανονικότητα, όπως αυτή οργανώθηκε στη μεταπολεμική Ιαπωνία: τη στρατιωτική πειθαρχία, την πατριαρχική οικογένεια, την έμφυλη κανονιστικότητα, την εργασία, τον εθνικισμό και τη βιοπολιτική ρύθμιση του σώματος.
Ο Hijikata δεν επιχείρησε την αποδόμηση των κοινωνικών ρόλων μέσω συμβολικής απόστασης ή ειρωνείας. Η μέθοδός του βασίστηκε σε αυτό που η Susan Klein περιγράφει ως ενσώματη άρνηση (embodied negation): την επίμονη και ολοκληρωτική σωματοποίηση του ρόλου μέχρι το σημείο της αισθητικής και σωματικής κατάρρευσης. Οι ρόλοι δεν σχολιάζονται, αλλά επαναλαμβάνονται, εντείνονται και εξαντλούνται.
Οι συντηρητικοί ρόλοι —όπως ο «άνδρας», η «γυναίκα», ο «εργάτης», ο «στρατιώτης», ο «καλός πολίτης»— στο butoh δεν παρουσιάζονται ειρωνικά αλλά ως καταστάσεις που εγγράφονται στο σώμα και δεν αποσπώνται από το ιστορικό και πολιτικό τους βάρος. Αντίθετα, επαναλαμβάνονται επίμονα, με έμφαση στη σωματική κόπωση, τη δυσμορφία, την επιβράδυνση, την υπακοή και τη φθορά. Μέσα από αυτή την ενσώματη υπερέκθεση, ο ρόλος παύει να λειτουργεί ως ταυτότητα και αποκαλύπτεται ως μηχανισμός πειθαρχίας και επιβολής πάνω στο σώμα.