Filmowe obrazy: Andrzej J. Jaroszewicz

Name: Filmowe obrazy: Andrzej J. Jaroszewicz
Start: 2026-03-02T19:00:00+01:00
End: 2026-03-02T22:30:00+01:00
Location: Kino Kultura

Schedule

Mon Mar 02 2026 at 07:00 pm to 10:30 pm

UTC+01:00

Location

Kino Kultura | Warsaw, MZ

2 marca (poniedziałek) o godz. 19.00 w warszawskim kinie Kultura przy ul. Krakowskie Przedmieście 21/23 odbędzie się wydarzenie z cyklu „Filmowe obrazy”. Bohaterem wieczoru będzie znakomity autor zdjęć filmowych Andrzej J. Jaroszewicz.
Bilety są dostępne w kasie kina Kultura oraz online w cenie 10 zł. Kino nie przyjmuje rezerwacji.
Program wieczoru:
2 MARCA, PONIEDZIAŁEK , godz. 19:00
„Na srebrnym globie”, reż. Andrzej Żuławski, 1987, 166 min
Przed pokazem rozmowa Błażeja Hrapkowicza z Andrzejem J. Jaroszewiczem, Andrzejem Sewerynem i Xawerym Żuławskim.
*****
Andrzej J. Jaroszewicz to postać pomnikowa w polskiej kinematografii, a jednocześnie twórca, który nigdy nie pozwolił sobie na artystyczną stagnację. Urodzony w 1938 roku, od dekad udowadnia, że operator to nie tylko rzemieślnik, ale przede wszystkim współautor wizji reżyserskiej, zdolny do ekstremalnych poświęceń i ciągłego eksperymentowania. Jego droga do zawodu, choć wyboista (przerwa w studiach w Szkole Filmowej w Łodzi), ukształtowała artystę o żelaznej dyscyplinie i niezwykłej sprawności fizycznej.
Kluczowym momentem w karierze Jaroszewicza było spotkanie z Andrzejem Żuławskim – 17 lutego minęła 10. rocznica śmierci tego znakomitego reżysera. Ich współpraca przeszła do historii kina jako przykład idealnej symbiozy reżysera i operatora. Jaroszewicz, dzięki znakomitej sprawności fizycznej, stał się mistrzem prowadzenia kamery „z ręki”, co pozwalało na realizację niezwykle dynamicznych, długich ujęć, tak charakterystycznych dla rozedrganego stylu Żuławskiego.
„Uprawiałem sport, dzięki czemu, będąc szwenkierem – czyli operatorem kamery – prowadziłem ją z ręki płynnie, obraz nie trząsł się” – wyjaśniał Jaroszewicz, podkreślając, że technika zawsze musi iść w parze z fizyczną sprawnością i intuicją. Największym wyzwaniem ich wspólnej drogi był film „Na srebrnym globie”. Jaroszewicz stworzył tam unikalny, zimny świat, świadomie przełamując estetykę ówczesnej taśmy filmowej.
„Dzięki wyobraźni wizualnej Andrzeja dobrze się rozumieliśmy. We mnie Andrzej cenił biegłe stosowanie narzędzi operatorskich. W „Na srebrnym globie” przełamałem cukierkowość Kodaka, pozbawiając obraz za pomocą zielonego filtra tonów ciepłych. Tak chciał Andrzej, a ja jestem operatorem, który robi zdjęcia nie dla siebie, tylko dla filmu” – wspomina Jaroszewicz.
Choć kojarzony głównie z ekspresjonizmem Żuławskiego, Jaroszewicz udowodnił swoją wszechstronność w wielu innych gatunkach. Od intymnego, wyciszonego „Dekalogu VIII” Krzysztofa Kieślowskiego, przez dynamiczne i komercyjne „Młode wilki”, aż po epickie widowisko „Quo Vadis” Jerzego Kawalerowicza. Jego dewizą zawsze była świeżość spojrzenia.
„Nie lubię powtarzać czegoś ani po innych operatorach, ani po sobie” – deklaruje artysta. Tę zasadę potwierdził w 2019 roku, pracując przy „Mowie ptaków” Xawerego Żuławskiego. Mając 81 lat, nie bał się sięgnąć po telefon komórkowy jako narzędzie pracy, łącząc klasyczne triki operatorskie z nowoczesną technologią. Xawery Żuławski określił go wówczas mianem „jedynego prawdziwie niepokornego polskiego operatora”.
Andrzej J. Jaroszewicz to także wybitny nauczyciel, dzielący się wiedzą w czołowych polskich szkołach filmowych. Jego perfekcjonizm stał się legendarny – m.in. dzięki ogromnej kolekcji slajdów z testami wywoływania taśmy, na których uczyły się pokolenia operatorów (w tym m.in. Michał Dymek). Jako współzałożyciel Stowarzyszenia Autorów Zdjęć Filmowych (PSC), nieustannie dba o status i jakość polskiej szkoły sztuki operatorskiej.
*****
Wieczory poświęcone twórczości autorów sztuki operatorskiej odbywają się z inicjatywy Grzegorza Kędzierskiego, członka Zarządu Koła Operatorów Obrazu SFP. Ich organizatorem jest Stowarzyszenie Filmowców Polskich.