Dlaczego nie interesują nas spadające gwiazdy? | Open Eyes Art Festival 2026
Advertisement
Wystawa organizowana w ramach Open Eyes Art Festival 2026.
Mówi się, że przez dziurawy dach lepiej widać niebo.
Co jednak oznacza to, gdy marzenie o posiadaniu własnego dachu nad głową coraz bardziej przypomina życzenie wypowiadane na widok spadającej gwiazdy?
Dorastamy w sytuacji, w której stabilność mieszkaniowa staje się coraz mniej dostępna. W tych warunkach trudno nam wyobrażać sobie własną przyszłość. Zarzuca się nam brak umiejętności planowania, krótkowzroczność i lekkomyślność, ale my po prostu nie chcemy poświęcić całego życia na pracę, której wynagrodzenie w dużej mierze pochłonie rata kredytu. Zamiast inwestować w odległą przyszłość, koncentrujemy się na tym co teraz, szukamy namiastki bezpieczeństwa w świecie pozbawionym stałości. Tworzymy prowizoryczne schronienia — fizyczne i metaforyczne. Chcemy wydzielić sobie choćby trochę miejsca w rzeczywistości, której nie możemy posiadać na własność.
Projekt jest próbą stworzenia narracji o zadamawianiu się w tym, co tymczasowe. O zawłaszczaniu przestrzeni centymetr po centymetrze i wyznaczaniu obszarów, w których możemy umieścić swoje prawo do indywidualności, intymności i poczucia bezpieczeństwa. W tym kontekście praktyka artystyczna jest dla nas sposobem radzenia sobie z niestabilnością. Jako malarze poszerzamy ograniczoną przestrzeń rzeczywistą o przestrzeń wyobrażoną, dając sobie możliwość uwolnienia się od otaczającego nas kryzysu. Jednocześnie ta przestrzeń pozostaje równie umowna i niepewna i tylko potęguje w nas poczucie absurdu.
Osoby artystyczne:
@szymon_goncerz
@pawel.kosalka
@agnieszka.liber
@franek_szarek
Mówi się, że przez dziurawy dach lepiej widać niebo.
Co jednak oznacza to, gdy marzenie o posiadaniu własnego dachu nad głową coraz bardziej przypomina życzenie wypowiadane na widok spadającej gwiazdy?
Dorastamy w sytuacji, w której stabilność mieszkaniowa staje się coraz mniej dostępna. W tych warunkach trudno nam wyobrażać sobie własną przyszłość. Zarzuca się nam brak umiejętności planowania, krótkowzroczność i lekkomyślność, ale my po prostu nie chcemy poświęcić całego życia na pracę, której wynagrodzenie w dużej mierze pochłonie rata kredytu. Zamiast inwestować w odległą przyszłość, koncentrujemy się na tym co teraz, szukamy namiastki bezpieczeństwa w świecie pozbawionym stałości. Tworzymy prowizoryczne schronienia — fizyczne i metaforyczne. Chcemy wydzielić sobie choćby trochę miejsca w rzeczywistości, której nie możemy posiadać na własność.
Projekt jest próbą stworzenia narracji o zadamawianiu się w tym, co tymczasowe. O zawłaszczaniu przestrzeni centymetr po centymetrze i wyznaczaniu obszarów, w których możemy umieścić swoje prawo do indywidualności, intymności i poczucia bezpieczeństwa. W tym kontekście praktyka artystyczna jest dla nas sposobem radzenia sobie z niestabilnością. Jako malarze poszerzamy ograniczoną przestrzeń rzeczywistą o przestrzeń wyobrażoną, dając sobie możliwość uwolnienia się od otaczającego nas kryzysu. Jednocześnie ta przestrzeń pozostaje równie umowna i niepewna i tylko potęguje w nas poczucie absurdu.
Osoby artystyczne:
@szymon_goncerz
@pawel.kosalka
@agnieszka.liber
@franek_szarek
Advertisement
Where is it happening?
Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, plac Jana Matejki 13, 31-157 Kraków, Polska, Krakow, Poland
Event Location & Nearby Stays:
Know what’s Happening Next — before everyone else does.
