BWV 125 Mit Fried und Freud ich fahr dahin

De tekst van Simeons lofzang, die aan Cantate 125 ten grondslag ligt, beslaat in de bijbel de verzen 29-32 van Lucas 2, kort samengevat: ik kan nu in vrede sterven, want ik heb de verlosser gezien, die God voor alle volkeren heeft gezonden, als een licht voor alle ongelovigen, en tot vreugde van het volk Israel. Woorden die naar allerlei oudtestamentische voorspellingen verwijzen.

In Luthers bijbelvertaling begint deze tekst met de woorden Herr, nun läßt du deinen Diener in Frieden fahren, woorden waarop o.m. Schütz, Mendelssohn en Brahms composities baseerden. In het Latijn luidt dit Nunc dimittis servum tuum, Domine, in pace (Nu laat u uw dienaar gaan, Heer, in vrede).

Luther bewerkte in 1524 de vier regels van Simeons lofzang tot een lied van vier coupletten, beginnende met de woorden Mit Fried und Freud ich fahr dahin, in Bachs tijd een populair begrafenislied. Alle vijf de cantates die Bach schreef voor Maria Lichtmis (naast BWV 125 ook de BWV nrs 82, 83, 157 en 158) behandelen het Simeonthema; geen ervan schenkt aandacht aan het reinigingsritueel of de presentatie van het kind.

Know what’s Happening Next — before everyone else does.

Get App

Host or Publisher Bach Cantates Nijmegen