Wzbudzone echa: między byciem a bywaniem. Wystawa fotografii i kolaży.

Name: Wzbudzone echa: między byciem a bywaniem. Wystawa fotografii i kolaży.
Start: 2026-04-11T19:00:00+02:00
Location: Atelier WIMAR Stowarzyszenie Łazęga Poznańska

Schedule

Sat, 11 Apr, 2026 at 07:00 pm

UTC+02:00

Location

Atelier WIMAR Stowarzyszenie Łazęga Poznańska | Poznan, WP

Witaj serdecznie! Zapraszamy cię do prostego, a zarazem radykalnego gestu: bycia. Bycia tu i teraz. To, co za chwilę zacznie oddziaływać na ciebie nie jest zbiorem prac, lecz polem obecności, w którym ciało zostaje wezwane do odczuwania, zbliżania się, dotyku. Nie tylko w metaforycznym rozumieniu - rozszerzonej uważności - ale również w dosłownym. Przełamując konwencje galerii, Aldona znosi dystans i proponuje doświadczenie sensoryczne i afektywne oparte na bliskości.
Prezentowane prace odsłaniają procesy w toku. Nie ma tu linearnej narracji ani zamkniętej struktury: czas jest porowaty, względny, nakładający się. Cykle, tak jak momenty życia, współistnieją i przenikają się. Formy, elementy, obrazy pulsują jak żywy organizm, który nieustannie się przekształca.
Najstarszy cykl (2022-2024), który inicjuje proces twórczy artystki, wskazuje na impuls ochronny: delikatne, misterne prace są zamknięte za szkłem niczym w fortecach zapewniających przetrwanie. Są to obrazy zabezpieczenia, dystansu i niemal klinicznej konserwacji.
Kolejne obrazy stopniowo doświadczają przemiany. Wabią nasze oczy błyskiem, wprawiają nasze ciało w ruch. Kąty i odległości nabierają znaczenia. Aż w końcu prace stają się wrażliwe, rozdzierające i podatne na zranienie. Nie dążą już wyłącznie do przetrwania, lecz do życia. To przejście od zamknięcia do świadomej bezbronności, w której króluje gest obnażenia dotyczący nie tyle artystki, co samej sztuki. Tworzenie nie jawi się tu jako akt domknięty, lecz jako potrzeba w trakcie rozpoznania.
Aldona zdaje się wychodzić ze stanu zawieszenia, nie po to, by odzyskać stabilne „ja”, lecz by zamieszkać w przestrzeni niestabilnej, gdzie tożsamość, czas i odczuwanie pozostają w ciągłym przepływie. Natura pojawia się tu jako przestrzeń dostrojenia. Nie jako ucieczka, lecz jako lustro i miara: miejsce, w którym brak równowagi znajduje swoją formę, a zmiana nie jest błędem, lecz warunkiem istnienia. W tym sensie wystawa staje się otwartym pytaniem: czy istnieje jakiś rdzeń nas samych, czy też jesteśmy nieustanną mutacją, przemianą, byciem-w-procesach? Czy jesteśmy istotami cyklicznymi, poddanymi rytmom podobnym do tych, które rządzą przyrodą? A jeśli tak, czy potrafimy zaakceptować siebie tak, jak akceptujemy pory roku albo krzywą jabłoń, która mimo wszystko wydaje owoce?
Pomiędzy wycofaniem a obecnością, przetrwaniem a ryzykiem ekstremalnego odczuwania, wystawa ta nie daje odpowiedzi. Zamiast tego proponuje stan: trwanie w niepewności, zamieszkiwanie przestrzeni pomiędzy tym, czym byliśmy, czym jesteśmy i czym dopiero możemy się stać.
Zapraszamy Cię do prostego, a zarazem radykalnego gestu: bycia.
Tekst i opieka kuratorska: Irmina Walczak
Konsultacje projektu: Rafał Siderski
wydarzenie współfinansowane z budżetu miasta Poznania
#poznanwspiera