Wernisaż wystawy Andrzeja Pniewskiego z cyklu "Temps Praeteritum"

TEMPUS PRAETERITUM - to łacińskie określenie czasu niedokonanego, przemijającego, niedoskonałego w formie i nadal niezupełnie istniejącego.Zasięg jego oddziaływania dotyczy niedokończonej formy kompozycji. Jestem przekonany że ta -wyzej opisana - formuła nie ma wpływu na intensywność twórczych. działań kreacyjnych ale nie zawsze musi odpowiadać indywidualnym i artystycznym poglądom autora .
W mojej wyobrażni nieustannie rozważam i rozbudowuję nowe metody kreacyjne i poszukuję źródeł sensu zrozumienia idei estetycznej ale jestem pełen obaw o zewnętrzny brak zrozumienia co do ich sensualnego .oddziaływania . oraz akceptacji.
Różnorodność i zmienność w osądzaniu wartości dzieła sztuki powoduje u mnie niewytłumaczalne poczucie obawy o znaczenie dualizmu pozorów w odczytywaniu właściwych znamion rzeczywistości.
Moja fascynacja rysunkami Mauritza Eshera opiera się na wypełniającej je cudownej imaginacji zawartej w jego dziełach. Odnajduję w nich moc i bezmiar kombinacji strukturalnych, które są oparte na wyśmienitej znajomości geometrii i matematyki. Esher był prekursorem budowy podstaw programów komputerowych, którymi posługują się współcześni projektanci - twórcy dzieł sztuki stosowanej
Przez wiele lat uprawiałem zawód architekta wnętrz i wystawiennictwa, realizując niezliczoną ilość projektów. Współpracowałem ze znakomitymi artystami, twórcami sztuki stosowanej w Polsce i poza jej granicami.
Podczas konstruowania własnych zamierzeń artystycznych, dydaktycznych i naukowych, towarzyszył mi ołówek, który wspomagał powstawanie notatek lub szkiców dotyczących istotnych faktów z otaczającego mnie świata.
W ten sposób poznawałem tajemnice ukryte w przedmiotach, postaciach i zdarzeniach. Póżniej podejmowałem próby zapisu artystycznego w coraz śmielszych interpretacjach zjawisk i sytuacji .któych byłem świadkiem lub uczestnikiem.zaistniały .
Świat, który przedstawiam w rysunkach jest efektem mojej wyobraźni. Jest wymyślony, często już nieistniejący . W wielu przypadkach bywa niedopowiedziany do końca. Niejednokrotnie rysowałem nową, wyimaginowaną rzeczywistość, ponieważ przeszkadzały mi dominujące w niej realia. Prezentowane w moich małych kompozycjach zdarzenia, struktury i postaci, niejednokrotnie górują nad sensem oddziaływania swojego istnienia i przydatności. Zastrzegam, że nie wnikam w świat prywatności odczuć innych osób, gdyż posiadam wystarczającą ilość własnych skojarzeń i doświadczeń, aby komponować nową, niepowtarzalną sferę wysublimowanego szaleństwa.
Uważam, że prawdziwy artysta ma prawo do kreacji nowych, fascynujących form i zdarzeń .Ja dokonuję tylko ich zapisu, interpretując rysunkowo oddziaływanie minionego czasu, który postrzegam jako niedokonany, niedoskonały i nie do końca uzupełniony.
Andrzej Pniewski