Laficka szkoła eseju t. 1: 1947–1959, t. 2: 1959–2000. O eseistach z kręgu paryskiej „Kultury”

Name: Laficka szkoła eseju t. 1: 1947–1959, t. 2: 1959–2000. O eseistach z kręgu paryskiej „Kultury”
Start: 2026-03-26T18:00:00+01:00
Location: Rynek Starego Miasta 20, 00-272 Warsaw, Poland

Schedule

Thu, 26 Mar, 2026 at 06:00 pm

UTC+01:00

Location

Rynek Starego Miasta 20, 00-272 Warsaw, Poland | Warsaw, MZ

26 marca o godz. 18:00 zapraszamy na spotkanie poświęcone książce Laficka szkoła eseju t. 1: 1947–1959, t. 2: 1959–2000 o eseistach z kręgu paryskiej „Kultury” rozmawiają Agnieszka Papieska i prof. Andrzej Stanisław Kowalczyk, autor antologii.
We wstępie do książki prof. Andrzej Stanisław Kowalczyk napisał:
„Jeżeli mówimy o lafickiej szkole eseju, to rzecz jasna nie mamy na myśli żadnego katechizmu ani sztandaru, bo w «Kulturze» katechizmów nie drukowano, a nad domem w Maisons-Laffitte żaden sztandar nie powiewał. Choć czasami w chwilach irytacji Redaktor zapowiadał wywieszenie czarnej flagi anarchizmu. Laficką szkołę eseju rozumiemy jako zbiór tekstów (o wiele liczniejszy niż wybór zaprezentowany w dwóch tomach antologii) napisanych dla „Kultury” w przekonaniu, że mogą one zainteresować jej czytelników. Szkołę tę zainicjował Józef Czapski esejem o Bonnardzie i o kondycji artysty **-wiecznego”.
W dwutomowej antologii znalazły się teksty najwybitniejszych eseistów ** wieku, takich jak Józef Czapski, Jerzy Stempowski, Czesław Miłosz, Stanisław Vincenz, Andrzej Bobkowski, Gustaw Herling-Grudziński, Józef Wittlin, Juliusz Mieroszewski, Konstanty A. Jeleński, Wojciech Karpiński.
„Wielka literatura nie starzeje się nigdy. Mam pewność, że w tej antologii są takie dzieła” – pisze autor wyboru esejów.
Laficka szkoła eseju. Tom pierwszy 1947–1959 (2024) oraz Laficka szkoła eseju. Tom drugi 1959–2000 (2025) w wyborze, opracowaniu i ze wstępem prof. Andrzeja Stanisława Kowalczyka zostały wydane w serii „W kręgu paryskiej «Kultury»” przez Instytut Literacki „Kultura” i UMCS w Lublinie.

Prof. Andrzej Stanisław Kowalczyk – historyk literatury, edytor, eseista. Przez całe życie zajmuje się edytorstwem, a jego dorobek został w 2022 roku uhonorowany nagrodą Wielkiego Redaktora. Opracował książki Jerzego Stempowskiego, Stanisława Vincenza, Bolesława Micińskiego (wspólnie z Anną Micińską i Jarosławem Klejnockim), Jerzego Giedroycia, Marii Dąbrowskiej, Witolda Gombrowicza, Juliusza Mieroszewskiego (wspólnie z Rafałem Habielskim), Czesława Straszewicza, Augusta i Hélène Zamoyskich (wspólnie z Agnieszką Papieską). Wraz z Basilem Kerskim i Krzysztofem Zastawnym ogłosił Wiek ukraińsko-polski. Rozmowy z Bohdanem Osadczukiem. Opracował cztery antologie tekstów z „Kultury” paryskiej: Realiści z wyobraźnią (wraz z Basilem Kerskim), Wspólny wiek dwudziesty. Litwa i stosunki polsko-litewskie na łamach „Kultury” i „Zeszytów Historycznych” oraz dwa tomy Lafickiej szkoły eseju. Autor książek eseistycznych, m.in.: Toledo i inne przygody w Kastylii oraz Etranżer. Stanisław Stempowski w świetle swoich „Pamiętników”. Laureat Nagrody im. Jerzego Giedroycia za dwutomową monografię Wena do polityki. O Giedroyciu i Mieroszewskim.
Agnieszka Papieska – historyk literatury, edytorka, eseistka. Zajmuje się epistolografią polską ** wieku (Jarosław Iwaszkiewicz, Konstanty A. Jeleński, Jerzy Giedroyc). Opracowała: Dzienniki Iwaszkiewicza, korespondencję Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów z Pawłem Hertzem i Jerzym Lisowskim, tom Zachwyt i rozpacz. Wspomnienia o Wisławie Szymborskiej, dwa tomy wspomnień Marii Iwaszkiewicz: Portrety, Portrety i rozmowy, a także korespondencję Augusta i Hélène Zamoyskich z Jerzym Giedroyciem (wspólnie z Andrzejem Stanisławem Kowalczykiem). Wydała tom rozmów z wybitnymi pisarzami i naukowcami Ścieżki w nieznane. Opracowała Utwory wybrane Antona Czechowa, t. 1–6 (razem z Robertem Papieskim). Laureatka, wraz z Robertem Papieskim, Nagrody Edytorskiej Polskiego PEN Clubu i Konsula Honorowego Wielkiego Księstwa Luksemburga w Sopocie (2024).