Kakofonie #15: Mariusze Figle / Tomek Przetacznik / Patryk Zakrocki

Name: Kakofonie #15: Mariusze Figle / Tomek Przetacznik / Patryk Zakrocki
Start: 2026-03-25T20:00:00+01:00
Location: Plac Szczepański 3, 31-011 Kraków, Poland

Schedule

Wed, 25 Mar, 2026 at 08:00 pm

UTC+01:00

Location

Plac Szczepański 3, 31-011 Kraków, Poland | Krakow, MA

Po niemal rocznej przerwie wraca do Betelu Patryk Zakrocki i to ponownie w ramach cyklu Kakofonie. Tym razem usłyszymy go na altówce, w towarzystwie Mariuszy Figli (klawisze) oraz Tomka Przetacznika (gitara, saksofon tenorowy).
Mariusze Figle (Mariusz Figiel) – muzyk-samouk, dyrygent i minister spraw wewnętrznych Toruńskiej Orkiestry Improwizowanej. Organizator cyklu Kombinacje i wydarzeń promujących metodę dyrygentury sygnalizowanej. Klawiszowiec w zespole Orzełek. Bardziej znany jako twórca wizualny działający na styku metodologii surrealistycznej i psychologii jungowskiej. Autor okładek płyt wykonawców rodzimej muzyki niezależnej (Kapela Timingeriu, Sutari, Mateusz Rybicki, Jesień, Drogi Krajowe).
Tomek Przetacznik – przede wszystkim gitarzysta i improwizator, choć zdarza mu się również sięgać po saksofon tenorowy, klarnet i obiekty, a także tworzyć soundartowe kolaże dźwiękowe bądź formy interdyscyplinarne. Jego główne zainteresowania twórcze stanowią muzyka swobodnie improwizowana, free jazz, audio art, instalacje dźwiękowe, muzyka i dźwięk w teatrze i sztukach performatywnych. Związany jest z krakowską sceną gdzie współpracuje m.in. z Krakow Improvisers Orchestra, GrupLab, Pleśń, Roman Wieloch Abstrakt Orchestra, grupa performatywna Samosiewki. Aktualnie można go m.in. usłyszeć w spektaklu „Wegetarianka” w teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie. Współpracuje również z teatrem offowym Scena Supernova, gdzie zrealizował swój autorski koncept performatywny pt. „Adaptacja – spektakl audiocentryczny” (2025). W ostatnich latach coraz chętniej sięga po działania intermedialne i performatywne na potrzeby, których konstruuje obiekty muzyczne, czego najnowszym przykładem jest udźwiękowiony na wzór katarynki wózek obwarzankowy.
Patryk Zakrocki – artysta zainteresowany muzyką, filmem, ruchem i rysunkiem. Niezależny warszawski muzyk-improwizator i kompozytor, aktywny od 1998 r. Specjalizuje się w natychmiastowej kompozycji i melodyjnej improwizacji. Gra na gitarze i altówce. Występuje solo, z innymi osobami improwizującymi oraz z zespołami, które prowadzi: Wolne Tańce, Polski Piach i Leggerezza, współtworzy duet SzaZa z Pawłem Szamburskim. Zajmuje się też dyrygowaniem orkiestrami improwizatorów (Warsaw Improvisers Orchestra), muzyką do tańca współczesnego, niemego kina, filmu i teatru. Występował ze swoją muzyką w National Gallery Washington, Lucasfilm studio San Francisco, Brooklyn Academy of Music, Cornell University, Austin Texas, Tokyo Jazz Festival, Tokyo Pit Inn, Teatro Solis Montevideo i wielu innych miastach, państwach, festiwalach. Obecnie zajmuje się analogowymi technikami rejestracji dźwięku i prowadzi własne wydawnictwo winylowe Monaural Poetry. Kolekcjonuje profesjonalne magnetofony wykorzystywane niegdyś do profesjonalnych nagrań fonograficznych i filmowych. Jak stwierdził podczas przygotowań do nadchodzących Kakofonii: „Osiągnąłem już tożsamość Jana Kazimierza. Stroje noszę nieco odmienne, ale nie szata zdobi człowieka”.
grafika: Mariusze Figle / Ruch Surrealistyczny
Bilety: 40 zł / 50 zł (w dniu koncertu)
Do kupienia na Stage24, na barze w klubie lub na bramce w dniu koncertu (preferowana gotówka).
Kakofonie to krakowski cykl koncertów dedykowanych muzyce improwizowanej organizowany od stycznia 2025 roku. Inicjatywa jest efektem współpracy dziennikarza i animatora Mateusza Sroczyńskiego (JazzPRESS, Czas Kultury, IR2, Noise Magazine, Ruch Muzyczny, Krzysztofory – Studio Kultury Krakowa) oraz klubu Betel, a wydarzenia realizowane pod tym szyldem odbywają się co miesiąc.
O planach kwietniowych dowiecie się Państwo w swoim czasie. Natomiast w maju, specjalnie z okazji przypadających wówczas świąt narodowych, planujemy powtórkę z Potopu Szwedzkiego. Albowiem obce są nam niemiłe stereotypy o Szwedach, które dawno temu zdemaskował w sienkiewiczowskiej prozie błyskotliwy Bronisław Maj: