Biografie op de bühne met Atte Jongstra over Leo Vroman en Niels Bokhove over Halbo C. Kool

“Ik zie mijzelf als een voorbeeld van de werkelijkheid, van iemand die leeft. We hebben het daar niet genoeg over in de literatuur,” zei Leo Vroman in 1976. Het werk van Vroman is doordrenkt van autobiografische passages, ‘vaak op het gulzige af’, zo beaamt zijn biograaf Atte Jongstra. Vroman was een man van de verbeelding, die de ontberingen van het ‘Jappenkamp’, een woord dat hij verafschuwde, ogenschijnlijk langs zich heen liet glijden. Zijn liefde voor Tineke Sanders was iconisch. En zijn blik als bioloog bijna dierlijk. Eric Palmen gaat met Atte Jongstra in gesprek over leven en werk van Leo Vroman.
Op 30 mei 1968 werd bij de plassen van Kortenhoef het levenloze lichaam aangetroffen van Halbo C. Kool. De rusteloze, promiscue en bij tijd en wijle zwaarmoedige broodschrijver had zichzelf van het leven beroofd. Niels Bokhove schreef een biografie van Halbo C. Kool, die in de Republiek der Letteren zijn leven lang in de marge bleef staan. “De tragiek van Halbo is niet zozeer dat hij zich als literaire belofte niet heeft waargemaakt, maar dat hij te nadrukkelijk door anderen als literaire belofte werd opgehemeld, terwijl de receptie van zijn eerste bundels er eigenlijk geen aanleiding toe gaf en hijzelf er ook niet op uit was.” Petra Teunissen gaat met Niels Bokhove in gesprek. Wat was zijn drijfveer om deze vuistdikke biografie te schrijven?